Inspiratie loos.
Leeg. Niks weten waarover je iets zou kunnen schrijven.
Waarschijnlijk is het alleen een optie in tijd van nood? Dat ik behoefte en de mogelijkheid heb om te schrijven.
Leuke anekdotes; 0
Leuke ervaringen die ik heel blij kan delen; 0
Zo inspiratie loos, maar toch willen schrijven. Zin om te typen, gewoon omdat het kan.
Super nutteloos druk ik op wat toetsen, en staar naar het scherm dat ze tot woorden lijkt te fabriceren.
Ondertussen kijk ik wat verveelt om mij heen. Ik zit een lokaal omgeven door motivatie -loze pubers die niet weten wat ze willen in hun leven. Soms kan ik er niet bij, en soms heb ik begrip omdat ik daar zelf ook eens was, vol onzekerheid over wat de toekomst brengen zal. Maar nu is het me duidelijk. Ik moet alleen mezelf blijven motiveren, want die pubers helpen daar niet bij. Ik wil wel een doel bereiken schreeuw ik naar mezelf!
Om mij heen staan een stuk of 20 macs, maar de groep van mensen is zo klein dat het niet eens de helft vult.
De leraar lijkt hetzelfde te doen als ik. Zonder enige emotie of oplettendheid of bewust zijn van zijn omgeving staart hij naar het scherm van zijn macbook pro.
De les uit of in, het maakt allemaal niet uit.
Hij komt pas uit zijn wereld als hij besluit iets te gaan doen.
De klas is muisstil en ik kan voorspellen dat net als ik op dit moment, nog minstens de helft bezig is met andere dingen.
Filmpjes monteren, websites bouwen, allemaal keihandig, dan ben je breder opgeleid roepen de docenten steeds. Maar door al die vakken waar ik niks mee hoef, kom ik minder snel tot mijn doel. En soms stoort mij dat enorm.
Ik wil meer leren, meer vrijheid. Al die opdrachten waar je precies dom de foto moet gaan maken zoals de docent het zegt zijn zo vermoeiend. IK WIL VERDER!
2 uur lang zit ik hier al, en wat heb ik gedaan? Een filmpje geprobeerd te monteren, maar de leraar kan mij ook niet verder helpen want hij weet niet hoe het moet. Hij zou het gaan opzoeken. Maar wat betekend dat? Dat ik weer kan overgaan op; Niks doen. Soms heb ik het gevoel dat voor de helft van de tijd van de uren dat ik hier zit, in dit gebouw met al deze lieve, soms kei irritante mensen ik niks doe. Lessen uitzitten, die nergens over gaan. Of te luisteren naar dingen die ik allang weet.
Motivatie, laat me niet in de steek alsjeblieft, ik weet wat ik wil. Het gaat nog even duren. Dus ik heb je heel hard nodig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten