Pijn in je buik

Je kan er niet door slapen of word er mee wakker; pijn in je buik.
Het moment dat er iets enorm spannends gaat gebeuren of je ergens enorm tegenop ziet.
Een raar knagend gevoel in je buik. Het word steeds erger en erger, hoe dichter het in de buurt komt.
En dan is het bijna zover en het lijkt wel alsof je echt misselijk bent. Je zegt tegen jezelf dat jezelf even rustig met je moet doen. En dan het moment dat dat niet werkt en je je ogen langzaam dicht doet in de hoop dat het werkt het moment dat je zegt: "adem en adem uit". Dan als het moment daar is, het gevoel in 1000 stukjes lijkt te knappen en je een adrenaline stoot geeft waardoor je opeens niet meer normaal kunt praten of bewegen.

Het gebeurd ons allemaal wel eens toch? Later denk je: waar heb ik me eigenlijk zo druk over zitten maken? Is dit het? Was allemaal alleen hier voor? Wat een onnuttige tijdsbesteding is dat geweest zeg! Zo gaat dat toch?
Toch kan je er niks aan doen, het gevoel word opgebouwd en er is niks waardoor het helemaal weg zal gaan. Tenminste bij mij niet.
Het zorgt voor stress, voor stress die niet nodig was geweest. Vreselijk.
Uren piekerwerk, hoe zal ik dit, hoe zal ik dat? Wat nou als ik zus, of wat als ik zo?
Zou het helpen? Compleet uitdenken wat je zult zeggen en doen. Ik denk het niet. Wat nou als je afwijkt van de manier waarop je alles bedacht hebt. Ja precies, dan komt het weer.. PANIEK!
Veel mensen zouden zeggen: "ach waar maak je je druk om?"
Mijn antwoord op dit moment zou zijn: "alles". Is dat handig? Lost dat dingen op?
Nee.
Maar wat moet ik ermee?